Τραγούδια πειραγμένα που έγραψαν
Groupo artHunter by Yakim Gazaris
Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου 2019
Ελύτης: να τι είναι αυτό που περιμένω κάθε χρόνο, με μια ρυτίδα περισσότερο στο μέτωπο
Η πρώτη αλήθεια είναι ο θάνατος. Απομένει να μάθουμε ποια είναι η τελευταία.
Η αίσθηση του «γυρισμού των πραγμάτων» μου είναι οικεία, ίδια καθώς το κύμα της Ποίησης που έλεγα πριν ότι τ’ αφήνω να χτυπά μακριά στην πρώτη μου νεότητα και να ξαναγυρίζει εκεί που περιμένω λιγοστεμένος κάθε φορά και περισσότερο, αλλ’ ορθός – καθώς το θέλησα.
Ένας αμετανόητα ερωτευμένος· που πηγαίνω πάντα νωρίτερα στο σημείο το κρυφό της συνάντησης, με την ίδια λαχτάρα, το ίδιο σφίξιμο στο λαιμό, το ίδιο βημάτισμα επάνω – κάτω και περιμένω… Τι; Ίσως αυτό, θα έλεγα, που αν δεν ανέβει να γίνει δάκρυο, πήζει στο στήθος και βαραίνει και ο κόσμος όλος άξαφνα φαίνεται τόσο γλυκός και τόσο πικρός μαζί. Κάποτε είναι μια κοπέλα· κάποτε, πάλι, δυο – τρεις στίχοι· πολλές φορές, άπλα και μόνον το καλοκαίρι.
Τα πιο ανεπαίσθητα σημάδια, τα πιο αόρατα- ο τρόπος που γέρνει λίγο πιο λοξά ένα πουλί, που φωνάζει λίγο πιο δυνατά ο γιαουρτάς το δειλινό στον κατηφορικό δρόμο, που μπαίνει απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο αναπάντεχα μια μυρωδιά καμένου χόρτου (που βρέθηκε; από που να ‘ρχεται;) -, παίρνουν ολάκερη τη σημασία τους, λες κι έχουν αποστολή τους μοναδική να με πείσουν ότι, οπού να ‘ναι, σήμανε ο ερχομός της αγαπημένης.
Να γιατί γράφω. Γιατί η Ποίηση αρχίζει από κει που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο Θάνατος. Είναι η λήξη μιας ζωής και η έναρξη μιας άλλης, που είναι η ίδια με την πρώτη άλλα που πάει πολύ βαθιά, ως το ακρότατο σημείο που μπόρεσε να ανιχνεύσει η ψυχή, στα σύνορα των αντιθέτων, εκεί που ο Ήλιος κι ο Άδης αγγίζονται. Η ατελεύτητη φορά προς το φως το Φυσικό, που είναι ο Λόγος, και το φως το Άκτιστον, που είναι ο Θεός.
Γι’ αυτό γράφω. Γιατί με γοητεύει να υπακούω σ’ αυτόν που δε γνωρίζω, που είναι ο εαυτός μου ολάκερος, όχι ο μισός – που ανεβοκατεβαίνει τους δρόμους και «φέρεται εγγεγραμμένος στα μητρώα αρρένων του Δήμου».
Είναι σωστό να δίνουμε στο άγνωστο το μέρος που του ανήκει· να γιατί πρέπει να γράφουμε. Γιατί η Ποίηση μας ξεμαθαίνει από τον κόσμο, τέτοιον που τον βρήκαμε: τον κόσμο της φθοράς, που έρχεται κάποια στιγμή να δούμε ότι είναι η μόνη οδός για να υπερβούμε τη φθορά, με την έννοια που ο Θάνατος είναι η μόνη οδός για την Ανάσταση.
Μιλώ, το καταλαβαίνω, σα να μην έχω το δικαίωμα, σα να ντρέπομαι σχεδόν που αγαπώ τη ζωή. Κάποτε, είναι η αλήθεια, μ’ εξαναγκάσανε και σ’ αυτό. Κανείς δεν ξέρει, δεν ανακάλυψε ποτέ, από που κρατάει το πάθος του ανθρώπου να μισεί τη δυνατότητα της ίδιας του της σωτηρίας. Είναι που ίσως θα ήθελε να μην το ξέρει άλλα παρ’ όλ’ αυτά το ξέρει πως υπάρχει· και πως είναι αυτός η αιτία που δεν μπορεί μήτε να την πλησιάσει μήτε να την υπερβεί.
Θέλουμε δε θέλουμε, είμαστε όλοι μας δέσμιοι μιας ευτυχίας, που από δικό μας λάθος αποστερούμαστε. Να από που ξεπηδά η προαιώνια λύπη της αγάπης.
[…]
Έτσι, ανάμεσ’ από το αδιάφορο «μεγάλο κοινόν» και τις «εχθρικές Εξουσίες» πέρασα όπως ανάμεσ’ απ’ τις Συμπληγάδες. Κι ότι δεν υπάρχει χρυσόμαλλο δέρας είναι ψέματα· ο καθένας από μας είναι το χρυσόμαλλο δέρας του εαυτού του. Κι ότι δεν αφήνει ο θάνατος να το δούμε, και να τ’ αναγνωρίσουμε, είναι απάτη· πρέπει ν’ αδειάσουμε το θάνατο απ’ αυτά που τον έχουν παραγεμίσει, να τον φτάσουμε στην απόλυτη καθαρότητα, για ν’ αρχίσουν να ξεχωρίζουν μέσ’ απ’ αυτόν τ’ αληθινά βουνά και η αληθινή χλόη, ο γδικιωμένος κόσμος γιομάτος δροσοσταλίδες που λάμπουν καθαρότερες από τα πιο πολύτιμα δάκρυα.
Να τι είναι αυτό που περιμένω κάθε χρόνο, με μια ρυτίδα περισσότερο στο μέτωπο, μια ρυτίδα λιγότερο στην ψυχή: την πλήρη αντιστροφή, την απόλυτη διαφάνεια…
Οδυσσέας Ελύτης, Ανοιχτά Χαρτιά (εκδ. Ίκαρος) – απόσπασμα
14 παλιές μεγάλες Ελληνίδες σταρ του κινηματογράφου...
1. Τζένη Καρέζη
Η Τζένη Καρέζη (Ευγενία Καρπούζη) γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου του 1934. Έφυγε από την ζωή νικημένη από την επάρατο νόσο σε ηλικία 58 ετών, στις 27 Ιουλίου του 1992.
2. Αλίκη Βουγιουκλάκη
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη (20 Ιουλίου 1934 - 23 Ιουλίου 1996) υπήρξε μία από τις πιο εμπορικές και πιο δημοφιλείς Ελληνίδες ηθοποιούς..
3. Ζωή Λάσκαρη
Η Ζωή Λάσκαρη ξεκίνησε την καριέρα της κερδίζοντας τον τίτλο της «Σταρ Ελλάς», το 1959.. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 12 Δεκεμβρίου του 1942.. Πέθανε 18 Αυγούστου 2017.
4. Μαίρη Χρονοπούλου
Η Μαίρη Χρονοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουλίου του 1933. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Υπήρξε μια από τις δημοφιλείς σταρ της χρυσής εποχής του παλιού ελληνικού κινηματογράφου...
5. Νόρα Βαλσάμη
Η Νόρα Βαλσάμη γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου στις 24 Ιανουαρίου του 1948.. Σήμερα είναι 69 ετών.
6. Χλόη Λιάσκου
Η Χλόη Λιάσκου γεννήθηκε το 1946 στην Αθήνα. Έχει συμμετάσχει σε αρκετά περίφημα μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη και της Φίνος Φιλμ.
7. Μπέτυ Λιβανού
H Μπέτυ Λιβανού γεννήθηκε το 1951. Σήμερα σε ηλικία 66 ετών ζεί στην Αθήνα...
8. Ελενα Ναθαναήλ
H Έλενα Ναθαναήλ γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1947 στη Νέα Φιλαδέλφεια τότε φτωχό προάστιο των Αθηνών, σε εύπορη οικογένεια. Το επώνυμο "Ναθαναήλ" ήταν το μητρώνυμό της. Ολόκληρο το ονοματεπώνυμο της ήταν Ελένη Ναθαναήλ Δεληβασίλη... Έφυγε από την ζωή σε ιλικία 61 ετών...
9. Μάρθα Καραγιάννη
Η Μάρθα Καραγιάννη γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου του του 1939... Υπήρξε και εκείνη μια από τις πιο δημοφιλείς σταρ της χρυσής εποχής του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.
10. Ρένα Βλαχοπούλου
Η Ρένα Βλαχοπούλου Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου του 1923 στην Κέρκυρα.Σύμφωνα όμως με το βιβλίο του Κώστα Παπασπήλιου " Πινακοθήκη γέλιου ", αναφέρεται πως η Βλαχοπούλου εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Μακέδου στην Αθήνα, στα 18 της χρόνια (το 1940 δηλαδή, όπως αναφέρεται σχεδόν σε όλα τα βιογραφικά της), άρα γεννήθηκε το 1922 αν δεχτούμε την προαναφερθείσα πηγή] ή το 1917 όπως ανέφερε ο Τύπος κατά την διάρκεια της νοσηλείας της στο νοσοκομείο.
11. Μάρθα Βούρτση
Η Μάρθα Βούρτση γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1937. Η μητέρα της ήταν ζωγράφος και ο πατέρας της Μιχάλης Βούρτσης μαέστρος, από τους ιδρυτές της Λυρικής σκηνής το 1942.
12. Μάρω Κοντού
Η Μάρω Κοντού γεννήθηκε στην Αθήνα στο Κουκάκι στις 21 Ιουνίου του 1934 ενώ κατάγεται από τα Ψαρά της Χίου...
13. Μαίρη Αρώνη
Η Μαρία (Μαίρη) Αρώνη (1916-1992). του Θεοδώρου (σύζυγος) και κόρη του καθηγητή της Μεγάλης του Γένους Σχολής, Λέανδρου Αρβανίτη ή Αρβανιτάκη, υπήρξε αρκετά δημοφιλής ηθοποιός.
14. Γεωργία Βασιλειάδου
Η Γεωγία Βασιλειάδου (1 Ιανουαρίου 1897-12 Φεβρουαρίου 1980) γεννήθηκε στην Αθήνα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Γεωργία Αθανασίου. Υποχρεώθηκε να αφήσει νωρίς το σχολείο για να εργαστεί σε κατάστημα και να βοηθήσει την πολυμελή οικογένειά της, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα της κατόπιν πτώσης από άλογο, ο οποίος ήταν αξιωματικός του ιππικού...Την πρώτη της καλλιτεχνική εμφάνισή έκανε το 1922 σαν μέλος της χορωδίας του Θεάτρου Ολύμπια, στο έργο Ερνάνη του Τζ. Βέρντι, μάλλον συμπτωματικά οπότε και ξεκίνησε τις σπουδές της στην Γεννάδειο Σχολή το 1923 και κατόπιν εμφανίστηκε σε διάφορες όπερες.
Kaz Hawkins - Because You Love Me / Lyrics
Πάτα
το play
κι άστο να πλέει
Groupo artHunter by Yakim Gazaris
Θέλω να ζήσω δίπλα σε ανθρώπους που παραμένουν άνθρωποι - Που ξέρουν να γελούν με τα λάθη τους...
«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει μέχρι τώρα… Έχω περισσότερο παρελθόν από ό,τι μέλλον.
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που του έδωσαν ένα γεμάτο μπολ με κεράσια: τα πρώτα τα καταβρόχθισε με λαιμαργία, αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγα, άρχισε να τα γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που του έδωσαν ένα γεμάτο μπολ με κεράσια: τα πρώτα τα καταβρόχθισε με λαιμαργία, αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγα, άρχισε να τα γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο να ασχοληθώ με τις μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να καταστρέψουν εκείνους που θαυμάζουν, να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και την τύχη τους.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να καταστρέψουν εκείνους που θαυμάζουν, να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και την τύχη τους.
Μισώ να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα.
Δεν έχω χρόνο για ατέλειωτες φλυαρίες, για άχρηστες συζητήσεις θεμάτων που σχετίζονται με τις ζωές των άλλων που δεν αποτελούν μέρος της ζωής τους.
Δεν έχω πια χρόνο για να διαχειριστώ τις ευαισθησίες των ανθρώπων που παρά τη χρονολογική τους ηλικία είναι ανώριμοι.
Δεν έχω χρόνο για ατέλειωτες φλυαρίες, για άχρηστες συζητήσεις θεμάτων που σχετίζονται με τις ζωές των άλλων που δεν αποτελούν μέρος της ζωής τους.
Δεν έχω πια χρόνο για να διαχειριστώ τις ευαισθησίες των ανθρώπων που παρά τη χρονολογική τους ηλικία είναι ανώριμοι.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται πράγματα που γνωρίζω από πριν ότι δε θα καταλήξουν πουθενά.
Δεν μπορώ να δεχτώ και να ανεχτώ τους καιροσκόπους.
Δεν μπορώ να δεχτώ και να ανεχτώ τους καιροσκόπους.
Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο, μετά βίας κάνουν λόγο απλά για τις ετικέτες. Ο χρόνος μου είναι σπάνιος για να συζητώ για τους τίτλους, τις ετικέτες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται…
Δεν υπάρχουν πια πολλά κεράσια στο μπολ…
Θέλω να ζήσω δίπλα σε ανθρώπους που παραμένουν άνθρωποι. Που ξέρουν να γελούν με τα λάθη τους. Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους. Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους. Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους. Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Θέλω να ζήσω δίπλα σε ανθρώπους που παραμένουν άνθρωποι. Που ξέρουν να γελούν με τα λάθη τους. Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους. Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους. Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους. Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων… Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένο κανένα από τα κεράσια που μου απομένουν… Είμαι σίγουρος ότι ορισμένα θα είναι πιο νόστιμα απ’ όσα έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ…»
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ…»
Mário Coelho Pinto de Andrade
Tony Tucker - The Black Water Rose | Relaxing Blues Rock Music 2019
Καλές
μουσικές πλεύσεις
by Yakim Gazaris
Mark Knopfler ft. Ruth Moody - Wherever I Go (Official Video)
Δεν είναι δυνατόν να κρύβει ο εαυτός
μυστικά από τον εαυτός του για πάντα, όσο κι αν έχουμε εκπαιδευτεί να το
πιστεύουμε αυτό.
by Yakim Gazaris
Iggy Pop - James Bond (Official video)
His name is Pop. Iggy Pop.
Groupo YakiMusicArt Hunter
by Yakim Gazaris
Θεσσαλονίκη: Επίδειξη μόδας από ανακυκλώσιμα υλικά
Μια εντελώς διαφορετική πασαρέλα διοργάνωσαν για 5η συνεχόμενη χρονιά οι «Φίλοι της Νέας Παραλίας», στη Θεσσαλονίκη. Η εν λόγω πασαρέλα αποτελούνταν από με δημιουργίες μόδας, εμπνευσμένες εξ ολοκλήρου από ανακυκλώσιμα υλικά.
Ρούχα υψηλής ραπτικής, γυναικεία κοστούμια, εντυπωσιακά καπέλα, ανδρικές δημιουργίες αλλά και φλοράλ ενδύματα ήταν μερικά από όσα παρουσιάστηκαν, την Τετάρτη το απόγευμα, στις Ομπρέλες του Ζογγολόπουλου στην νέα παραλία Θεσσαλονίκης.
Τα μοντέλα παρέλασαν με ρούχα φτιαγμένα από χαρτί, εφημερίδες, σακούλες, χρησιμοποιημένα υλικά συσκευασίας, μπουκάλια, καλαμάκια, αλλά και διακοσμητικά αντικείμενα που πήραν μια άλλη πνοή.
Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2019
Είναι γεγονός ο πρώτος θάνατος που συνδέεται με τη χρήση ηλεκτρονικού τσιγάρου
Ένας ενήλικος στο Ιλινόις των ΗΠΑ υπέκυψε σε μια σοβαρή πνευμονολογική ασθένεια, η οποία προκλήθηκε από το ηλεκτρονικό τσιγάρο, όπως ανακοίνωσαν χθες Παρασκευή οι αμερικανικές αρχές.
Η υγειονομική υπηρεσία του Ιλινόις ανακοίνωσε ότι ο ή η ασθενής, το όνομα του οποίου δεν έχει αποκαλυφθεί, ήταν μεταξύ 17 και 38 ετών. Ο θάνατος αυτός καταγράφεται την ώρα που οι ΗΠΑ είναι αντιμέτωπες με την έξαρση μιας ανεξήγητης πνευμονολογικής ασθένειας, την οποία οι αρχές συνδέουν με το ηλεκτρονικό τσιγάρο.
To «χτύπημα» του τατουάζ και η παράξενη απειλή για το σώμα μας
Αν κοιτάξεις τους λεμφαδένες ενός ανθρώπου με πολλά τατουάζ, θα παρατηρήσεις κάτι πολύ παράξενο: μια μικροσκοπική συσσώρευση μετάλλων.
Το γεγονός είναι γνωστό στην επιστήμη, ότι το «χτύπημα» καταλήγει σε μεταλλικά νανοσωματίδια στο σώμα, που κυκλοφορούν μέσα μας μέχρι να τα αρπάξει το ανοσοποιητικό σε κάποιον λεμφαδένα.
Οι γιατροί υπέθεταν μάλιστα πως αυτή η μόλυνση προερχόταν από τα μελάνια, μια νέα μελέτη αλλάζει ωστόσο το σκηνικό δραστικά.
Οι γερμανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι οι συγκεντρώσεις σιδήρου, νικελίου και χρωμίου που εντοπίζονται στους λεμφαδένες ανθρώπων με τατουάζ πηγάζουν από τη βελόνα, όπως μας λέει η μελέτη που δημοσιεύεται στο «Particle and Fibre Toxicology Journal».
«Υπάρχουν πολλά περισσότερα στα τατουάζ απ’ όσα φαίνονται με το μάτι. Δεν είναι μόνο η καθαριότητα του χώρου, η αποστείρωση του εξοπλισμού και οι χρωστικές. Τώρα βρήκαμε πως και η βελόνα έχει επίδραση στο σώμα μας», εξηγεί ο ερευνητής Hiram Castillo.
Τα νανοσωματίδια είναι επικίνδυνα για τον οργανισμό μας, καθώς οδηγούν σε υψηλότερες απελευθερώσεις τοξικών στοιχείων. Οι συγκεντρώσεις σιδήρου, νικελίου και χρωμίου δεν συναντώνται συνήθως στα μελάνια, κι έτσι οι ερευνητές αναζήτησαν την πηγή τους.
Η μελέτη εξηγεί γιατί κάποιες φορές το «χτύπημα» του τατουάζ επιφέρει αλλεργικές αντιδράσεις. Οι ερευνητές υποδεικνύουν μάλιστα πως οι επιπτώσεις των νανοσωματιδίων στους λεμφαδένες δεν είναι για την ώρα σαφείς και μπορεί να είναι ακόμα χειρότερες από τις υποθέσεις…
The Cure - The Last Day of Summer
Μουσικές πλεύσης εν λευκώ
μνήμες...για πάντα, μέσα μας.
by Yakim Gazaris
μνήμες...για πάντα, μέσα μας.
by Yakim Gazaris
Play-Moby
20 χρόνια πριν, Μάιος 1999 ο Moby και η μεγάλη επιτυχία από ένα άλμπουμ που άνοιγε νέους δρόμους στο είδος που εκπροσωπούσε. O Moby έγινε 54 ετών
HONEY
WHY DOES MY HEART FEELS SO BAD?
PORCELAIN
NATURAL BLUES
Μαχαιρίτσας: Η ιστορία πίσω από το τραγούδι "Πόσο σε θέλω"
Ένα από τα πιο γνωστά ερωτικά κομμάτια της σύγχρονης ελληνικής μουσικής, το "Πόσο σε θέλω", που έχει αγαπηθεί και τραγουδηθεί από πολλούς, δημιουργήθηκε ένα βράδυ σε μία παραλία του Βόλου, γύρω από φωτιά.
Φανταστικές σουρεαλιστικές συνθέσεις μέσα από παλιές vintage φωτογραφίες
Με έδρα την Καλιφόρνια, η καλλιτέχνης Eugenia Loli,, αναπροσαρμόζει παλιές φωτογραφίες και δημιουργεί φανταστικές σουρεαλιστικές συνθέσεις...
Οι Πολύχρωμες σκηνές της απεικονίζουν ανθρώπους σε παράξενα τοπία, να πλάθουν έντονα όνειρα, όπου το άγνωστο διάστημα είναι ακριβώς έξω από το παράθυρό μας και ολόκληρες πόλεις είναι στο κάτω μέρος μίας σπηλιάς...
Με το παλιό να δίνει μια αίσθηση περιπλάνησης, η νεαρή καλλιτέχνης μας ταξιδεύει σε ιδιαίτερες αναζητήσεις...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Popular Posts
-
Μουσικές περιπλανήσεις με Alternative τραγούδια by Yakim
