η Ακτή Τζελέπη πήρε το όνομά της από τον Γιαννακό Τζελέπη, έναν Θεσσαλό -τον λένε μάλιστα και "παλαίμαχο του 1821"-, ο οποίος έγινε ο πρώτος κάτοικος του Πειραιά, μετά την Τουρκοκρατία. Μέχρι τότε ο Πειραιάς πρέπει να ήταν εντελώς έρημος και πιθανά ...κυκλοφορούσαν μόνον αιπόλοι τινές.
Ο Τζελέπης φαίνεται να έφτασε στον Πειραιά το 1829 και αμέσως έχτισε ένα πρόχειρο κατάλυμα-χάνι με ευτελή υλικά, εκεί την ακτή. Όμως δέκα χρόνια μετά, σήκωσε κανονικό πέτρινο κτίσμα, ένα πανδοχείο, για φαγητό, ξεκούραση και ύπνο των κυρίως των ταξιδιωτών κι -άμα λάχαινε- και διασκέδαση. Υποστηρίζεται, ότι ακριβώς σ' αυτό το μέρος χτίστηκε -το 1916- το Μέγαρο Γιαννουλάτου ή τέλος πάντων στο ίδιο οικόπεδο. Φυσικά το όνομα "Ταβέρνα του Τζελέπη" χρησιμοποιούνταν τις δεκαετίες 1920, 1930, 1940, ως ...κράχτης, αλλά γενικότερα, εκεί στην Ακτή, υπήρχαν διάφορα μαγαζιά ...εστίασης και διασκέδασης.
Και κάτι σαν σπαρταριστό υστερόγραφο!
Ο Γ. Τζελέπης ετάφη στην Ανάσταση Πειραιώς, σε πολυτελή οικογενειακό τάφο. Στον τάφο του, λοιπόν, υπάρχει και μία επιγραφή η οποία είναι σχεδόν κατεστραμμένη και πολύ δύσκολα διαβάζεται. Κάποιοι, όμως, που φαίνεται ότι δεν έχουν σοβαρότερη δουλειά να κάνουν, ασχολήθηκαν με το τι τέλος πάντων λέει η επιγραφή. Τα αποτελέσματα ήταν ...διάφορα, αλλά η επιγραφή μία! Να εδώ μία εκδοχή.
Εδώ, ω άνθρωπε, σ' αυτό το μνήμα όπου βλέπεις, κοιμάται, αναπαύεται ο Γιαννακός Τζελέπης.
Αφήσας την πατρίδα του Θετταλομαγνησίαν, πρώτος αυτός ανήγηρε εις Πειραιά οικίαν.
Εν μέσω τόπου χλοερού κι η σύζυγός του η Φλωρού.
(Σκέτος Μποστ, ε;)
Εδώ είναι ένας πίνακας, αγνώστου σε μένα ζωγράφου, μάλλον γύρω στα 1840, ο οποίος δείχνει την Ακτή Τζελέπη και -πιθανά, θα πω εγώ- το πανδοχείο του Γιαννακού Τζελέπη
Πηγή Πάνος Σαββόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου