.....Οι απέραντες ευθείες... οι απέραντες σιωπές... οι απέραντες φωνές της ψυχής μας που δραπετεύουν ένα κάποιο βράδυ αναζητώντας πρόσωπα, εικόνες σημεία αναφοράς και λέξεις... λέξεις ασυνάρτητες και εξαρτημένες από ένα γιατί που δεν έχει να πει τίποτε άλλο από ένα... <<πέρασε τώρα η ώρα.. πρέπει να σβήσουν τα φώτα>>....
menu
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου